Verslaving

Voordat ik verslaafd raakte aan series, had ik last van verzamelwoede. Ik kocht de ene na de andere film. Misschien dat ik daarom later ook die series ben gaan aanschaffen. Ik vond het wel belangrijk om goede films te kopen en ik lette daarom ook vaak op een bepaald tekentje. Ik weet niet meer hoe het heette, maar het was wit en het had een soort van laurierblad erboven. Dit betekende dat het ging om internationale bestsellers en vaak ook filmhuisfilms.
Die vind ik over het algemeen beter dan de standaard kaskrakers. Die films waren dan vaak ook in een andere taal en op de een of andere manier blijf ik dat exotisch vinden. Naast het kopen van dvd’s, was downloaden toen ook nog helemaal de bom. Ik downloadde via Kazaaa of iets met Monkey.

De precieze naam weet ik ook al niet meer, het is al zo lang geleden… Hele stapels met lege dvd’s kocht ik dan en vervolgens kon ik uren achter de computer films branden. Mijn moeder printte dan de originele hoesjes uit op haar werk en ik knipte die dan netjes uit. Ook werden ze allemaal voorzien van een stickertje met mijn naam erop, dan wist ik zeker dat niemand ze zou jatten. Mijn broer had dezelfde hobby en ik irriteerde me er dood aan als ik mijn dvd’s op zijn kamer vond. Dat kon echt niet! Als ik op vakantie ging dan telde ik ze ook altijd en uiteraard moesten ze er ook allemaal nog zijn als ik terugkwam! Mijn gekopieerde dvd’s zijn inmiddels allemaal weggegooid, de originele heb ik nog wel!